smooth

posted on 01 Aug 2012 13:49 by ramone
 
 
5 วันที่แล้วผมไปร่วมงานแต่งเืพื่อนมา
 
เพื่อนที่ร่วมเรียนด้วยในชั้นมหาวิทยาลัย
 
ส่วนตัวเธอเป็นคนน่ารัก สบาย ๆ 
 
เธอเดินตลาดนัดบ่อยครั้งกว่า the Mall และ Lotus
 
ส่วนตัวผมเองรับรู้ว่าเธอคบหากับแฟนคนเดียวของเธอตั้งแต่สมัยมัธยม
 
นับรวมขณะนี้ก็เป็นเวลา 9 ปี
 
แล้วทั้งคู่ก็แต่งงาน
 
ผมจึงได้มีโอกาสไปร่วมพิธีของเธอ
 
และขณะที่ผมมองเห็นเธอดูมีความสุข ที่น่าจะมากกว่าทุกๆวันที่ผมพบเธอ
 
ผมรู้สึกถึงความเรียบง่าย
 
คน 2 คน พบกันที่โรงเรียนประจำอำเภอ หลังจากนั้นก็ทั้งคู่ก็ต่างไปทำหน้าที่ในตัวจังหวัด แล้วก็กลับมาแต่งงานกัน ที่หมู่บ้านเล็กๆในอำเภอเล็กๆ
 
เรื่องราวที่ผมเดาต่อจากนี้คือทั้งคู่คงใช้ชีวิตอยู่ที่หมู่บ้านแห่งนั้นต่อ มีลูก มีหลาน
 
ผมมองเห็นเธอยิ้มตอนที่ผมผูกข้อมือให้กับคู่บ่าวสาว
 
แล้วเกิดคำถาม
 
ว่าทำไมชีวิตคนเราจึงต้องยุ่งยากในเมื่อความเรียบง่ายมักเป็นคำตอบของความสุข
 
ทำไมทุกวันที่ผมตื่นยังอยากที่จะเป็นอย่างโน้น ซื้ออันนั้น ฝันอย่างเพ้อ
 
หรือเพราะเรายังไม่ - พอ -
 
แต่ผมก็ยังคงพอไม่ได้ ในเมื่อวาระและสถานะคนเราล้วนต่าง
 
ซึ่งเธอก็ไม่ได้ผิดที่เลือกเส้นทางเรียบง่าย ที่ดูท่าจะมีความสุขกว่าการดิ้นรนเหยียบกันบนเมืองใหญ่
 
ผมเองอาจผิด ที่ยังไม่ -พอ- แล้วยัง -ต้องการ-
 
คนเรียบง่ายถามหาสีสัน คนมีสีสันถามหาความเรียบง่าย
 
เราต่างถามหาสิ่งที่เราไม่มีกันอยู่แล้ว
 
แต่เธอคงมีความสุขอย่างยิ้มของเธอวันนั้น
 
เพราะคนเรียบง่ายที่ถามหาความเรียบง่ายนั้นมีไม่มาก
 
 
 
 
 
 
* ขอให้เอ้กับโบ้มีความสุขมากๆนะ*
 
 

Comment

Comment:

Tweet