Ride 2 da Top

posted on 18 Jul 2012 21:08 by ramone
-
 
 
เสียงรถยนต์และผู้คนดังในระดับเกินกว่าปกติ
 
ผมนั่งถือเบียร์กระป๋องยาวอยู่กับเพื่อนๆ 4-5 คน รอเวลาให้ประตูบานนั้นเปิด
 
ประตูที่ทุกคนในบริเวณใกล้เคียงรอให้เปิดเช่นกัน
 
ประตูเข้าชมการแสดงสดวง Thaitanium 
 
แน่นอน เมื่อเป็นการแสดงสดของวงดนตรีแนว Hip Hop ผู้ชมที่เดินทางมาจากหลายสารทิศย่อมแต่งตัวกันไม่ปกติเหมือนตอนเดินไปซื้อมาม่าหน้าปากซอยเป็นแน่แท้
 
 แต่ขณะที่ผมนั่งดื่มเบียร์กระป๋องยาวนั้น ผมเองยังไม่รู้ว่าการแต่งตัวแบบนั้น เรียกว่าแนวอะไร นั่นแหละ ๆ ไอ้ที่ใส่เสือเชิตแขนสั้นตัวใหญ่สีครีมกับกางเกงตัวโตนั่นแหละ แล้วหัวนี่ห้ามมีผมด้วยนะ ต้องโล้น แว่นดำด้วย ถึงจะครบสูตร
 
ที่ผมเดาว่าเป็นสไตล์การแต่งตัว เพราะเพื่อนๆที่นั่งข้างๆกันกับคุณโล้นคนนั้นก็แต่งตัวคล้ายๆกัน เพียงแต่เปลี่ยนสีเสื้อบ้าง ผมยาวบ้าง 
 
แล้วลองก้มดูตัวเอง เหี้ยอะไรว่ะเนี่ยะ !  Dickies ขาสั้น รองเท้า Vans Old school เสื้อกราฟิกแนวร็อกเลื่อมแสง !
 
ดูยังไงผมคงไม่เหมาะกับงานนี้เป็นแน่แท้ 
 
แต่ช่างแม่ง มาถึงหน้าประตูแล้ว ยังไงก็ต้องเข้าไปดู
 
ขณะที่เบียร์เหลือครึ่งกระป๋อง ดีเจบุดด้า ก็ออกมาเดินเล่นด้านหน้าประตู กลุ่ม hip hop ที่รู้จักก็เข้าไปทักทายกันสนุกสนาน 
 
ผมปาดเหงื่ออีกครั้ง แดดด้านนอกรุนแรงพอสมควร ผมสงสัยเหมือนกันว่าทำไมถึงแสดงสดกันตั้งแต่บ่ายโมง
 
และแล้วประตูก็เปิดออก พร้อมเสียงประกาศจากไมโครโฟน ผู้ชมที่ตั้งตามาดูรีบเดินเข้าไปด้านในด้วยหวังให้ใกล้ชิดขอบเวทีมากที่สุด
 
ผมยังไม่ทันอิดออด เพื่อนที่ไปด้วยเร่งให้รีบกระดกเบียร์
 
และเราก็ได้มายืนอยู่เกือบหน้าสุดของเวที
 
ผมพยายามสังเกตุหอประชุมนี้ที่อนุโลมให้เสียงดนตรีอึกทึกและเป็นสถานที่การแสดง
 
"ทำไมแม่งเก่าสัดเลยว่ะ"
 
ผมอุทานด้วยกลัวพัดลมเพดานจะตกลงมาทับใครบางคนที่กำลังโยกเอวเวลาพี่ เวย์ ชวน - เด้ง เบบี้ เด้ง เบบี้ -
 
ละด้วยฝุ่งผงและสนิมที่กัดกร่อนตามคานและฝ้า ที่ฟ้องถึงความเก่าแก่ของสถานที่แห่งนี้
 
เมื่อถึงเวลาอันควร เสียงดนตรีก็ดังลั่น หลายสายตาจับจ้องไปที่เวที สงสัยไทเทมาแล้วชัวร์
 
แต่ยังก่อน ก่อนรุ่นใหญ่จะมา ก็ต้องมีวงเปิด !
 
ผมไม่แน่ใจเหมือนกันว่าวงอะไร น่าจะชื่อ Atitutude เห็นเขามากันหลายคนเลย เล่นประมาณ 3-4 เพลงก็ถึงเวลาของรุ่นใหญ่
 
เสียงดนตรีกึกก้อง thaitanium เดินออกมาร่ำร้องเพลงของพวกเขาอย่างสนุก อย่างเท่ห์ อย่างหล่อ
 
หลากหลายเพลงพาให้คนในบริเวณนั้นขยับตัวตามจังหวะด้วยช้าเร็วแล้วแต่จะจับกันถูก
 
แต่ผมเพียงแต่ยืน และ ดู
 
ดูเหมือนตอนที่ดูหน้าอกสาวครั้งแรกด้วยสองตา
 
เสียแต่ผมไม่ได้ขบกัดหัวพี่ขันเหมือนตอนหลังจากดูหน้าอกสาวเสร็จ
 
ผมดูคนบนเวทีเหล่านั้นด้วยแปลกตา
 
แปลกตาเพราะผมไม่ได้ฟังเพลง hip hop มาโดยตลอด ในช่วงวลานั้น
 
ไม่ได้รู้ความเก่งกล้าของฝีปาก hip hop ว่าดีแย่เป็นอย่างไร
 
แต่ผมรู้ว่าพวกเขาเจ๋ง
 
การแสดงสดเลิกตอนเกือบเย็นย่ำ
 
ผมเป็นคนเกือบท้ายที่สุดที่ออกจากบริเวณงาน
 
เปล่า ผมไม่ได้รอขอลายเซ็นที่เวย์
 
ผมแค่ยังยืนอยู่ ด้วยมีกลุ่มคนที่เต้นบีบอยแข่งกันขำๆให้ดูประกอบการรอคนทยอยออก
 
และไม่นึก ไม่ฝัน ว่าจากวันที่ Thaitanium แสดงสดที่นั่น ที่ผมได้ดูเป็นครั้งแรก ที่หอประชุมเก่าๆ ที่ๆเขาน่าจะบอกปัดได้ หากไม่สมศักดิ์ศรีของเขา ด้วยความเป็นรุ่นใหญ่ของวงการ
 
 แต่พวกเขาเปล่า
 
พวกเขายังร้องเพลง ในสถานที่แห่งนั้น
 
ที่ๆมีคนรอฟังเพลงของพวกเขา
 
และในปัจจุบัน 
 
ผมว่าน่าจะมีคนรอเขาอยู่ที่หน้าประตูทางเข้าอีกหลายพัน หลายหมื่นคน ทุกครั้งที่มีการแสดง
 
การแสดงที่เขากู่ก้องเรื่องราวชีวิตประกอบบทเพลง
 
ตอนนี้ผมฟังเพลงของพวกเขาทุกเพลง 
 
และหลายเพลงบอกอะไรผมหลายอย่าง
 
บทกลอนที่เขาเขียนและร้องมันย้ำและเตือนผม
 
และอีกหลายคนที่ตั้งใจฟังเพลงของพวกเขา
 
ผมรู้ว่าเขาสู้มาแค่ไหน จากบทเพลงที่เขาขับขาน
 
และพวกเขาไม่เคยโกหก
 
เพราะผลจากการพร่ำบอกในบทเพลง
 
ทำให้เขาได้ ride 2 da top
 
จริง
 
 
-
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet